ايرج بسطامى سال ۱۳۳۶ در شهر بم متولد شد.
اولين استاد آواز او عمويش يدالله بسطامى بود كه پايه و اصول و مبانى آوازى موسيقى ايرانى را به او آموخت.
اوايل انقلاب براى آموختن موسيقى به تهران آمد و نزد محمدرضا شجريان آزمون آواز داد و پذيرفته شد. بسطامى دو سال
در محضر شجريان تعليم آواز دید. او كه از شاگردان برجسته و با استعداد شجريان بود براى همكارى با گروه عارف انتخاب
شد.
چهار سال بعد مشكاتيان افشارى مركب را ساخت و بسطامى در اوج آمادگى آن را اجرا كرد. قرار بود كه اين برنامه پنج شب
در تالار رودكى اجرا شود اما به علت استقبال گسترده مردم، اجرا دو شب ديگر تمديد شد. بعد از آن آلبوم افشارى مركب به
بازار آمد. صداى بسطامى با استقبال مردم روبه رو شده بود.
گروه عارف به سرپرستى پرويز مشكاتيان و آواز بسطامى براى اجراى كنسرت به اروپا رفت. در آن زمان بسطامى حدود
۳۳ سال داشت و اجراى اين كنسرت ها شروعى براى موفقيتهاى بعدى او به شمار مى آمد.
ايرج بسطامى در اوج فعاليت هنرى خود با مرگ برادر روبه رو شد و براى سرپرستى خانواده برادرش به بم بازگشت.
بسطامى علاقه زيادى به برادر از دست رفته اش داشت، زمانى كه او براى تحصيل آواز به تهران آمده بود برادر مخارج
زندگى او را تقبل كرده بود و اين بار نوبت بسطامى بود كه به بازماندگان برادرش اداى دين كند. بسطامى در بم و كرمان به
تدريس آواز مشغول شد، اما در زلزله ۵ دى ماه ۸۲ درگذشت.
"مژده بهار"، "افق مهر"، "وطن من"، "بوی نوروز"، "موسم گل"، "فسانه"، "تحریر خیال"، "رقص آشفته" و "خزان آرزو"
از آثار ديگر ايرج بسطامى به شمار مىآیند.